Medicijnen moeten in handbagage

Als de bagage van de consument er bij aankomst niet is, zit hij een aantal dagen zonder medicatie. De kosten die hij in verband daarmee moet maken komen voor zijn rekening. Medicijnen horen niet in de ruimbagage maar in de handbagage.

Medicijnen (Shutterstock)Bij aankomst op het vliegveld van Riga blijkt dat de bagage van de consument niet is meegekomen. Voor de consument die diabetes patiënt is levert dat problemen op. De medicatie voor de eerste dag zitten in zijn handbagage, maar de naalden en de vloeistoffen in de ruimbagage. Pas na vier dagen is zijn bagage er. Daardoor heeft de consument kosten moeten maken voor toiletartikelen, kleding, geneesmiddelen en in verband daarmee medische assistentie. Volgens hem verwijst de reisorganisator ten onrechte naar de ANVR Reisvoorwaarden dat hij niet aansprakelijk is als de reiziger zijn schade bij de reisverzekering kan verhalen.

Doordat zijn bagage er niet was en alles wat hij in verband daarmee moest doen heeft de consument de eerste vier dagen niet ten volle van de vakantie kunnen genieten. De consument wil een vergoeding van € 700,–.

Volgens de reisorganisator moet de consument voor de materiële schade door de vertraagde aankomst van zijn bagage bij zijn reisverzekeraar zijn. Deze bepaling in de ANVR Reisvoorwaarden is op de consument van toepassing. Als de reisverzekeraar de schade niet vergoedt neemt hij de schade voor zijn rekening. Dat geldt niet voor de kosten van de medicijnen en het consult van een arts. Medicijnen moeten niet in de ruimbagage maar in de handbagage worden meegenomen. Dat staat expliciet in de reisinformatie. Door de medicijnen toch in de ruimbagage te vervoeren heeft de consument onzorgvuldig gehandeld en is hij zelf aansprakelijk voor de kosten die hieruit voortvloeien.

De reisorganisator kan zich voorstellen dat het ontbreken van de bagage en het aanschaffen van de direct benodigde artikelen de consument enige uren heeft gekost en tot gederfd reisgenot heeft geleid. Hoewel hij hiertoe niet is verplicht is uit coulance een vergoeding van € 100,– aangeboden.

Het vervoer van de bagage maakt volgens de commissie deel van de reisovereenkomst uit. Aangezien de bagage er niet was is de reisorganisator zijn verplichtingen niet nagekomen. Weliswaar lag dat aan de luchtvaartmaatschappij, maar dit ligt in de risicosfeer van de reisorganisator omdat hij gebruik van de luchtvaartmaatschappij maakt. Bovendien bepaalt de consument of hij zijn schade eerst bij de reisorganisator of bij zijn reisverzekering claimt. Voor de reisorganisator maakt het uiteindelijk geen verschil. In beide situaties moet hij de schade of aan de verzekeraar of direct aan de reiziger vergoeden. Heeft de verzekeraar de schade al vergoedt, dan kan de consument die schade niet nogmaals claimen bij de reisorganisator.

De kosten die de consument heeft gemaakt voor de aanschaf van toiletartikelen, sokken, ondergoed en kleding, een bedrag van € 219,–, acht de commissie redelijk omdat de consument pas aan het eind van de vierde vakantiedag zijn bagage kreeg. De kosten voor het consult van een arts en de aanschaf van medicijnen blijven voor rekening van de consument. Als diabetespatiënt had hij er rekening mee moeten houden dat hij altijd direct de beschikking over zijn medicatie moet hebben. In de reisinformatie staat dat medicatie in de handbagage moet worden vervoerd. De consument heeft niet aannemelijk gemaakt dat het niet was toegestaan zijn medicatie en het bijbehorende materiaal in de handbagage te vervoeren. Door het in de ruimbagage te vervoeren heeft hij onzorgvuldig gehandeld en komt de schade voor zijn rekening.

De vergoeding van € 100,– die de reisorganisator als compensatie voor de eerste vakantiedag heeft aangeboden is naar het oordeel van de commissie redelijk. In totaal moet de reisorganisator de consument een vergoeding € 319,– betalen.

Geschillencommissie Reizen, jaarverslag 2016

 

Was deze informatie duidelijk?

Terug naar boven