Dierenpension heeft zonder toestemming eigenaar kosten voor de dierenarts gemaakt

Onderwerp van het geschil

Het geschil vloeit voort uit een door de consument bij de ondernemer aangegane pensionovereenkomst ten behoeve van zijn poes voor de periode 14 juli 2013 tot en met 30 juli 2013.

De consument heeft op 11 augustus 2013 de klacht schriftelijk voorgelegd aan de ondernemer.

Standpunt van de consument

Het standpunt van de consument luidt in hoofdzaak als volgt.

Tijdens onze vakantie was onze poes Saartje ondergebracht bij de ondernemer. Op 27 juli 2013 achtte de ondernemer het kennelijk noodzakelijk de poes naar een dierenarts te brengen. De ondernemer heeft in strijd gehandeld met de op hem rustende verplichtingen ingevolge de toepasselijke algemene voorwaarden. Zo heeft de ondernemer (in strijd met artikel 12 lid 4 van de algemene voorwaarden) geen schriftelijk verslag gedaan van de indicatie en omstandigheden waaronder consultatie van de dierenarts noodzakelijk was. De ondernemer heeft mij geen rapportage overhandigd. Er is geen enkele informatie gegeven over de omstandigheden, de toestand en het gedrag van de poes waaruit de noodzaak voor het consult blijkt. De ondernemer heeft verder in strijd met artikel 12 lid 1 van de algemene voorwaarden op geen enkele wijze getracht de in mijn contract met de ondernemer vermelde eigen dierenarts te bereiken. De ondernemer heeft zonder overleg met de eigen dierenarts de poes direct naar een derde, te weten dierenartspraktijk [naam dierenartspraktijk], gebracht. De ondernemer heeft niet eens een poging gedaan om de eigen dierenarts te bellen. Daarnaast heeft de ondernemer in strijd met artikel 12 lid 2 van de algemene voorwaarden opdracht gegeven om de poes te opereren zonder vooraf toestemming bij de eigenaar/consument of de door de consument aangewezen contactpersoon te vragen. Contact is pas gezocht en gelegd nadat de operatie was geschied. De ondernemer heeft dus zijn plicht verzaakt om vooraf instemming te verkrijgen bij voor de eigenaar kostbare handelingen en meer in het bijzonder operatieve ingrepen. Daarbij komt dat de verrichtingen van de door de ondernemer ingeschakelde dierenarts zeer discutabel zijn; zonder aantoonbare diagnose en noodzaak is de poes geopereerd en daarna met zware geneesmiddelen gedrogeerd. De consument heeft de poes in slechte toestand bij de dierenartspraktijk meegenomen en vervolgens laten behandelen door zijn eigen dierenarts waarna de poes direct goed is opgeknapt. De consument heeft ook een klacht ingediend tegen de dierenartspraktijk bij het [naam tuchtcollege]. De consument acht de ondernemer dan ook aansprakelijk voor de ontstane schade. Die schade bestaat uit een nota die door de consument is voldaan aan zijn eigen dierenarts van in totaal € 114,02, de nota die de consument heeft betaald aan dierenartspraktijk [naam dierenartspraktijk] over de periode 29 juli tot en met 2 augustus 2013 ten bedrage van € 336,32, alsmede een door de ondernemer aan hem ten laste gelegde nota van dierenartspraktijk [naam dierenartspraktijk] voor de periode 27 en 28 juli 2013 ten bedrage van € 941,42. Ten slotte vermoedt de consument dat de ondernemer provisie heeft gekregen van dierenartspraktijk [naam dierenartspraktijk] voor het ter behandeling stellen van de poes aldaar.

Ter zitting heeft de consument verder nog – in hoofdzaak – het volgende aangevoerd.

Het gaat gelukkig allemaal goed met de poes. De klacht die ik heb ingediend tegen dierenartspraktijk [naam dierenartspraktijk] bij het [naam tuchtcollege] loopt nog. Ik vermoed dat de poes bij die dierenartspraktijk alleen open is gemaakt en vervolgens direct weer is dichtgemaakt en dat er eigenlijk niets is gebeurd. Nergens is uit gebleken dat de poes in (levens)gevaar verkeerde en aanstonds door de ondernemer naar de dierenartspraktijk gestuurd diende te worden. Bovendien was en had bekend moeten zijn dat de dierenartspraktijk een zeer slechte naam heeft. De ondernemer heeft in strijd gehandeld met de voor hem geldende verplichtingen uit de algemene voorwaarden. Ik weet nog steeds niet wat de poes echt mankeerde en wat er dus aan de hand was en meer in het bijzonder wat de noodzaak was om de dierenarts te consulteren. Verder is uit de telefoongegevens van het door mij opgegeven contactadres gebleken dat zij voorafgaand aan de operatie niet zijn gebeld door de ondernemer. Ook mijn eigen dierenarts is nooit geraadpleegd, terwijl hij 7 dagen per week 24 uur bereikbaar is.

De consument verlangt dat de ondernemer gehouden zal zijn om de door hem becijferde totale schade van € 1.391,76 (bestaande uit de drie hiervoor genoemde nota’s) te voldoen.

Standpunt van de ondernemer

Het standpunt van de ondernemer luidt in hoofdzaak als volgt.

Op het moment dat wij constateerden dat er iets mis was met de poes en haar nader bekeken, kregen wij de indruk dat het goed mis was. Wij wilden dat de poes zo snel mogelijk naar een dierenarts zou gaan en de dichtstbijzijnde kliniek is [naam dierenartspraktijk]. Toen ons werd aangegeven dat er snel geopereerd moest worden, hebben wij contact gezocht met de opgegeven contactpersoon. Dat contact kwam niet vlot tot stand. Ik heb de dierenarts telefonisch aangegeven dat wij zijn advies op zullen volgen en als dat opereren is, dan is dat zo. Pas na de operatie hebben wij contact gekregen met de schoonouders van de consument en hen bijgepraat. Wij hebben gemeend in het belang van de poes te hebben gehandeld. Sec kan gezegd worden dat wij niet aan de verplichting hebben voldaan om de poes naar de door de consument opgegeven dierenarts te brengen, maar in dit geval is daar een goede reden voor, nu wij door de dichtstbijzijnde kliniek direct geholpen zouden kunnen worden. Bellen met de opgegeven dierenarts zou daar niets aan hebben veranderd. Een ander punt is dat ook de opgegeven dierenarts niet voor de consument een besluit tot opereren had kunnen nemen. Ook dat doet dus niets af aan ons handelen. Ons standpunt is dan ook dat het niet had uitgemaakt naar welke dierenarts wij waren gegaan. In alle gevallen zou dat leiden tot een operatie en nabehandeling. De ondernemer is verplicht om bij teruggave van het dier schriftelijk melding te maken van de ziekte en samenhangende bijzonderheden. Dat is niet gedaan, omdat de consument de poes niet bij ons, maar bij de dierenarts heeft opgehaald en wij mondeling al het nodige hadden medegedeeld. Dat de consument schrijft dat wij hadden moeten aantonen of er wel een noodzaak tot consult zou zijn geweest, is vreemd. Dat is aan de dierenarts en blijkt genoegzaam uit het feit dat de dierenarts is overgegaan tot opereren. Wij zijn wettelijk verplicht om een ziek dier medische zorg aan te bieden. Dat is in onze optiek wat wij hebben gedaan. Wij hebben gedaan wat van ons in alle redelijkheid mocht worden verwacht. Dat wij nu aansprakelijk gesteld worden en daarbij de volledige rekening krijgen gepresenteerd, zien wij niet anders dan een poging om onder de betaling uit te komen. Wij erkennen de aansprakelijkheid dan ook niet. Van de vermoedens die de consument over ons uit nemen wij ten volle afstand en wij zien dat als een poging om ons al charlatans neer te zetten die de regels met voeten treden.

Beoordeling van het geschil

De commissie heeft het volgende overwogen.

Kern van het geschil is of de ondernemer in deze zaak gehandeld heeft overeenkomstig de op hem rustende verplichtingen ingevolge de pensionovereenkomst en de daarbij behorende algemene voorwaarden, meer in het bijzonder of hij zijn verplichtingen is nagekomen die volgen uit artikel 12 van de algemene voorwaarden en die gaan over de ziekte van het gastdier. De commissie meent dat dat niet het geval is geweest. De ondernemer is allereerst tekortgeschoten in zijn verplichting om aan de consument schriftelijk melding te maken van de met de ziekte samenhangende bijzonderheden bij het gastdier tijdens het verblijf overeenkomstig artikel 12 lid 4 van de algemene voorwaarden. Uit niets blijkt wat de bevindingen van de ondernemer zijn geweest ten aanzien van de poes en meer in het bijzonder waarom er de noodzaak bestond om aanstonds een dierenarts te consulteren. Uit de zich in het dossier bevindende stukken valt niet op te maken wat de poes precies mankeerde en waarom de poes met spoed naar een dierenarts moest worden gebracht. In zijn verweer erkent de ondernemer ook dat hij niet aan die verplichting heeft voldaan, maar dat dat kwam omdat de consument de poes bij de dierenarts heeft opgehaald en de ondernemer zelf al het nodige mondeling zou hebben medegedeeld. De ondernemer miskent daarmee evenwel de op hem rustende verplichting om zelf schriftelijk melding te maken van de met de ziekte samenhangende bijzonderheden bij het gastdier tijdens het verblijf. De ondernemer kan dat niet afwentelen op de door hem zelf geconsulteerde dierenarts en het ook niet afdoen met de kale en niet onderbouwde stelling dat hij mondeling al het nodige aan de consument zou hebben medegedeeld, hetgeen de consument overigens betwist. Daarnaast heeft de ondernemer eveneens in strijd gehandeld met artikel 12 lid 1 van de algemene voorwaarden die hem verplichten om bij ziekte van het gastdier de in de pensionovereenkomst door de consument opgegeven dierenarts/dierenkliniek te consulteren. Ook dat wordt in zijn verweer door de ondernemer erkend. De stelling van de ondernemer dat hij daar een goede reden voor had omdat hij door de dichtstbijzijnde kliniek direct geholpen zou kunnen worden faalt, omdat geenszins is gebleken dat de door de consument opgegeven dierenarts ofwel niet bereikbaar zou zijn geweest ofwel niet in staat zou zijn geweest om de poes zelf te behandelen. Wat er verder al van zij, de ondernemer heeft gewoonweg nagelaten om de door de consument opgegeven dierenarts te consulteren, althans een poging daartoe te doen. Wat die dierenarts nu wel of niet zou hebben gezegd en/of gedaan doet verder niet ter zake en is ook speculatief, eens temeer omdat de ondernemer eenvoudigweg heeft nagelaten die opgegeven dierenarts te consulteren. Ten slotte heeft de ondernemer in strijd gehandeld met artikel 12 lid 2 van de algemene voorwaarden door na te laten om ten behoeve van de bepaald kostbaar te noemen veterinaire maatregelen dit vooraf te melden bij de consument of de door de consument aangewezen contactpersoon. Dat de ondernemer voorafgaand aan die maatregelen contact heeft geprobeerd te zoeken met de opgegeven contactpersoon is eveneens nergens uit gebleken en wordt door de ondernemer ook niet aangetoond, hetgeen eens temeer klemt in het licht van de uitdrukkelijke betwisting door de consument (die ook aangeeft dat uit de telefoongegevens van die contactpersoon helemaal niet is gebleken dat die voorafgaand aan de genomen maatregelen is gebeld). De ondernemer heeft in de optiek van de commissie onzorgvuldig gehandeld en anders dan hij stelt niet gedaan wat in redelijkheid en meer in het bijzonder volgens de algemene voorwaarden van hem mocht worden verwacht. Nu de ondernemer tekortgeschoten is in de nakoming van de op hem rustende verplichtingen uit de algemene voorwaarden acht de commissie hem dan ook aansprakelijk en schadeplichtig. De commissie is dan ook van oordeel dat de ondernemer gehouden is om aan de consument de rekeningen te vergoeden die de consument zelf heeft betaald aan zijn eigen dierenarts van € 114,02, alsmede aan dierenartspraktijk [naam dierenartspraktijk] van € 336,32. De ondernemer is verder niet gerechtigd om op basis van artikel 12 lid 1 van de algemene voorwaarden de aan hemzelf geadresseerde nota van dierenartspraktijk [naam dierenartspraktijk] van € 941,42 aan de consument door te belasten. Die rekening komt voor rekening en risico van de ondernemer vanwege zijn onzorgvuldige en verwijtbare tekortkomingen jegens de consument.

Op grond van het voorgaande is de commissie dan ook van oordeel dat de klacht gegrond is zodat de ondernemer eveneens gehouden is om het door de consument betaalde klachtengeld aan hem te vergoeden.

Derhalve wordt als volgt beslist.

Beslissing

De ondernemer dient aan de consument een schadevergoeding van in totaal € 450,34 te betalen (de door de consument betaalde rekening aan [naam dierenartspraktijk] van 13 augustus 2013 van € 336,32, alsmede de door de consument betaalde rekening aan zijn dierenartspraktijk IJmond Noord van 7 augustus 2013 van € 114,02). De betaling van het bedrag van € 450,34 dient plaats te vinden binnen één maand na de verzenddatum van dit bindend advies.

Indien de betaling van het hiervoor genoemde bedrag niet tijdig plaatsvindt, betaalt de ondernemer bovendien de wettelijke rente over dat bedrag vanaf de verzenddatum van dit bindend advies.

De ondernemer is niet gerechtigd op basis van artikel 12 lid 1 van de toepasselijke algemene voorwaarden om de rekening van [naam dierenartspraktijk] aan de ondernemer van 13 augustus 2013 van € 941,42 aan de consument door te belasten. Die rekening is voor eigen rekening en risico van de ondernemer.

Bovendien dient de ondernemer overeenkomstig het reglement van de commissie een bedrag van € 50,84 aan de consument te vergoeden ter zake van het klachtengeld.

Overeenkomstig het reglement van de commissie is de ondernemer aan de commissie als bijdrage in de behandelingskosten van het geschil een bedrag verschuldigd van € 50,--.

Het door de consument meer of anders verlangde wordt afgewezen.

Aldus beslist door de Geschillencommissie Gezelschapsdieren op 21 maart 2014.

Commissie: Gezelschapsdieren

Referentienummer: 81633

Delen?

Was deze informatie duidelijk?

“Om de gehele uitspraak te printen: klik alle subkopjes open en print dan de pagina”
Terug naar boven