Ontbinding door verhuizer. Restitutie van verhuizer indien en voorzover dat redelijk is.

  • Home >>
  • Verhuizen >>
De Geschillencommissie
Print Friendly, PDF & Email




Commissie: Verhuizen    Categorie: Ontbinding    Jaartal: 2013
Soort uitspraak: -   Uitkomst: -   Referentiecode: VER07-0019

De uitspraak:

Onderwerp van het geschil

Het geschil vloeit voort uit een door de consument bij de ondernemer op 30 maart 2007 gesloten verhuisovereenkomst voor de overeengekomen prijs van € 6.915,–.   Standpunt van de consument   Het standpunt van de consument luidt in hoofdzaak als volgt.   Het ging al mis voor de verhuizing begon. Het personeel van de ondernemer volgde mijn aanwijzingen niet op bij het manoeuvreren met/parkeren van de verhuiswagen. Nadat ik tot driemaal toe hen had gesommeerd mijn terrein te verlaten, gaf ik een van hen aan duwtje richting poort. Deze persoon voegde mij toen toe “ouwe gek”. Ik vond dat ik daarmee op eigen terrein geen genoegen hoefde te nemen en heb hem een tik gegeven. Ik betreur dat dit zo gelopen is maar betrokkene heeft het zelf uitgelokt met zijn gedrag. De ondernemer heeft zich eenzijdig teruggetrokken, ofschoon wij er het nodige aan gedaan hebben om na dit incident de verhuizing toch nog door hem uitgevoerd te krijgen. Naar mijn mening dienen wij de hele factuur, die wij vooruit betaald hebben, gecrediteerd te krijgen. Ik vind het niet juist dat de ondernemer werk in rekening brengt dat helemaal niet is uitgevoerd.   Standpunt van de ondernemer   Het standpunt van de ondernemer luidt in hoofdzaak als volgt.   Indien een klant zich gedraagt in strijd met wettelijke voorschriften kunnen wij niet in redelijkheid gehouden worden een overeenkomst na te komen en hebben wij het recht deze eenzijdig te ontbinden. In dit geval was er sprake van mishandeling. Ik heb met de verhuizers in kwestie overlegd, nadat de zoon van de consument mij had gebeld en had aangeboden verder in plaats van zijn vader de verhuizing te begeleiden. Maar zij voelden er niets meer voor en waren behoorlijk ontdaan. Ik heb hen nog aangeraden aangifte te doen bij de politie – ik vind dit soort gedrag namelijk niet te tolereren – maar daar hebben zij uiteindelijk vanaf gezien. Naar mijn mening zijn wij gezien onze algemene voorwaarden in een geval als dit niet verplicht om ook maar iets van de betaalde kosten aan de consument te retourneren. We hebben uiteindelijk toch ongeveer de helft van de factuur aan de consument gecrediteerd. De kosten die met het internationaal vervoer van de goederen samenhingen, de vluchtkosten, douanepapieren en dergelijke, heb ik laten vervallen. Maar doordat ik een dag werk mis derf ik wel bepaalde inkomsten. In zoverre heb ik terecht verhuiskosten aan de consument doorberekend.   Beoordeling van het geschil   De commissie heeft het volgende overwogen.   Niet elke onenigheid tussen een verhuizer en de klant geeft aan een van hen het recht eenzijdig een overeenkomst te ontbinden en/of het recht op restitutie of juist het behouden van betaalde verhuiskosten. Mishandeling of bedreiging van een van de partijen door de ander is naar het oordeel van de commissie echter wel voldoende reden om eenzijdig uit de overeenkomst te stappen. In zeer bijzondere gevallen kan dat anders liggen, maar daarvan is de commissie in dit geval onvoldoende gebleken.   In de algemene voorwaarden die hier van toepassing zijn – de commissie gaat uit van de algemene voorwaarden verhuizingen van de [branchevereniging], inwerking getreden per 1 juli 2000 – heeft de commissie geen bepaling kunnen vinden die, zoals de ondernemer dat betoogt, bij een eenzijdige ontbinding door de ondernemer in een geval als hier speelt de ondernemer het recht laat de betaalde verhuiskosten zonder meer volledig te behouden. De ontbinding van de overeenkomst betekent in een dergelijk geval dat ook de betaling van de verhuiskosten ongedaan wordt gemaakt indien en voorzover dat redelijk is. Daarbij speelt vooral een belangrijke rol welke inkomsten de ondernemer misloopt doordat hij in plaats van de geannuleerde verhuizing geen andere verhuizing heeft kunnen boeken.   De ondernemer heeft naar zijn zeggen in dit geval de restitutie van verhuiskosten aan vooral laatstgenoemd uitgangspunt gerelateerd en heeft een bedrag van € 3.375,– gecrediteerd. Dat komt de commissie niet onredelijk voor en de consument heeft dat verder ook niet met een alternatieve berekening weerlegd.   De commissie verklaart de klacht ongegrond.   Mitsdien beslist de commissie als volgt.   Beslissing   Het door de consument verlangde wordt afgewezen.   Aldus beslist door de Geschillencommissie Verhuizen op 6 december 2007.