Commissie: Energie
Categorie: Kosten
Jaartal: -
Soort uitspraak: Bindend Advies
Uitkomst: ongegrond
Referentiecode:
1330409/1333508
De uitspraak:
Waar gaat de uitspraak over?
De commissie oordeelt dat de klacht van de consument ongegrond is. Volgens het contract worden de vaste terugleverkosten berekend op basis van de door de netbeheerder vastgestelde verwachte teruglevering, en niet op basis van de hoeveelheid stroom die de consument uiteindelijk daadwerkelijk teruglevert. De ondernemer heeft deze kosten daarom conform de overeenkomst in rekening gebracht. De consument had bij het afsluiten van het contract duidelijk kunnen zien dat een vast bedrag per dag gold en had binnen 14 dagen kunnen annuleren als hij het daar niet mee eens was. Omdat het beding over de terugleverkosten een transparant kernbeding is, mag de commissie niet toetsen of het oneerlijk is. Er is geen fout gemaakt en geen grond voor correctie of terugbetaling. De klacht wordt daarom afgewezen.
De volledige uitspraak
Samenvatting
Klacht van de consument ongegrond. Uit het contract blijkt dat de vaste terugleverkosten gebaseerd worden op de door de netbeheerder vastgestelde verwachte teruglevering. De daadwerkelijke teruggeleverde hoeveelheid stroom is daarvoor niet relevant. De ondernemer heeft de vaste terugleverkosten conform overeenkomst in rekening gebracht bij de consument. Voor een correctie is geen plaats.
Beoordeling
De klacht van de consument gaat over de vaste terugleverkosten. Er is bij hem voor 2025 een bedrag van € 1.050,62 in rekening gebracht, terwijl hij voor de teruggeleverde energie slechts € 347,- heeft ontvangen. Deze situatie leidt tot financieel nadeel van € 703,62. Dit ontmoedigt duurzame energieproductie en is strijdig met het principe van eerlijke contractvoorwaarden. De consument verzoekt om het in rekening gebrachte bedrag van € 1.050,62 te corrigeren en het verschil van € 703,62 terug te betalen.
De ondernemer reageert en stelt zich op het standpunt dat in het contract van de consument vaste terugleverkosten zijn opgenomen. Voor de bepaling van de hoogte daarvan is uitgegaan van de door de netbeheerder vastgestelde gegevens. Er is geen sprake geweest van een onjuiste of afwijkende categorisering. De vaste terugleverkosten staan volledig los van het uiteindelijke verbruik/teruglevering. De consument had na het ontvangen van het contract de mogelijkheid om binnen 14 dagen kosteloos te annuleren. Daarvan heeft hij geen gebruik gemaakt. De terugleverkosten zijn dus conform overeenkomst en correct toegepast, aldus steeds de ondernemer.
De commissie oordeelt als volgt. De commissie stelt voorop dat de consument een vast energiecontract heeft afgesloten bij de ondernemer. Het contract bepaalt ten aanzien van de vaste terugleverkosten als volgt:
“Vaste terugleverkosten
Vaste terugleverkosten zijn de kosten voor het gedurende het jaar terugleveren van stroom aan het net. De kosten bestaan uit een vast bedrag per dag, zijn gebaseerd op de door jouw netbeheerder vastgestelde verwachte teruglevering op het moment van totstandkoming van deze overeenkomst en zijn onafhankelijk van eventuele saldering. De door jouw netbeheerder vastgestelde teruglevering kan afwijken van de hoogte van de teruglevering die je hebt opgegeven bij je aanmelding.”
Verder blijkt uit het contract dat een vast tarief aan terugleverkosten per dag in rekening wordt gebracht.
Deze bepaling in het contract onderschrijft het standpunt van de ondernemer dat de vaste terugleverkosten gebaseerd zijn op de door de netbeheerder vastgestelde verwachte teruglevering op het moment van totstandkoming van de overeenkomst. Uit deze bepaling blijkt eveneens dat het voor (het bepalen van de hoogte van) de vaste terugleverkosten niet relevant is welke hoeveelheid stroom daadwerkelijk door de consument wordt teruggeleverd.
Voor zover de consument zich erop heeft beroepen dat het beding oneerlijk is en daarmee niet geldig, gaat de rechtbank daaraan voorbij. Het betreft in deze zaak niet een eenzijdige prijsverhoging door de ondernemer op basis van een bevoegdheid daartoe in een algemene voorwaarde, maar een (tweezijdige) overeenkomst over de prijs van het gekozen energieproduct. De prijs behoort tot de kern van de overeenkomst en is daarom een kernbeding. De commissie mag niet toetsen of een kernbeding oneerlijk is. Dit is alleen anders als het kernbeding niet transparant is, dus als het de consument onvoldoende duidelijkheid biedt. In dit geval is het kernbeding naar het oordeel van de commissie transparant, want er is een duidelijke afspraak gemaakt over het bedrag aan vaste terugleverkosten per dag.
De consument is met het contract, waaronder deze bepaling over de vaste terugleverkosten, akkoord gegaan. Als hij hiermee niet akkoord had willen gaan had het hem vrijgestaan om binnen de wettelijke bedenktermijn van 14 dagen het contract te annuleren. Nu hij dit niet heeft gedaan, is hij aan het contract gebonden.
Door de ondernemer is betoogd, en door de consument is niet weersproken, dat het bedrag aan vaste terugleverkosten van € 1.050,62 conform het bepaalde in het contract bij de consument in rekening is gebracht. Voor een correctie van het bedrag en/of terugbetaling van een deel daarvan is dus geen grond.
Op grond van het voorgaande is de commissie van oordeel dat de klacht ongegrond is.
Derhalve wordt als volgt beslist.
Beslissing
Het door de consument verlangde wordt afgewezen.
Overeenkomstig het reglement van de commissie is de ondernemer aan de commissie behandelingskosten verschuldigd.
Deze behandelingskosten worden geheel betaald.
Aldus beslist door de Geschillencommissie Energie, bestaande uit de heer mr. J.B.J. Hoefnagel, voorzitter, de heer J.H.P.T.M. den Ouden, de heer C.P. Hoogendoorn, leden, op 5 juni 2026.