Commissie: Notariaat Zakelijk
Categorie: bevoegdheid/ kosten
Jaartal: 2026
Soort uitspraak: arbitraal vonnis
Uitkomst: gegrond
Referentiecode:
957342/998329
De uitspraak:
Waar gaat de uitspraak over?
De commissie oordeelt dat de vereffenaar van een nalatenschap een openstaande declaratie van de notaris alsnog volledig moet betalen. Dat de notaris pas ruim een jaar later een betalingsherinnering stuurde, maakt dit niet anders, omdat de factuur bekend was en niet was vervallen. De commissie ziet geen reden om de kosten tussen partijen te verdelen en wijst de volledige vordering van de notaris toe.
De volledige uitspraak
Ondergetekenden:
de heer mr. A.G.M. Zander te Oosterhout (NB), de heer J.H.L. den Otter te Cromvoirt en de heer mr. M. de Waal te Huizen, hebben het volgende vonnis gewezen.
Bevoegdheid arbiters en plaats van arbitrage
De notaris heeft bij bericht van 17 februari 2025 aan de Geschillencommissie Notariaat zakelijk (hierna te noemen: de commissie) een declaratiegeschil aan de commissie voorgelegd. De notaris heeft onder meer de e-mailwisseling met de cliënte in de periode van 29 september 2022 en 10 oktober 2024 overgelegd waaruit blijkt dat tussen partijen sprake is een geschil, betreffende een klacht die nauw samenhangt met een opdracht van de erven van mevrouw [naam] aan de notaris, in welk kader de cliënte door de rechtbank tot vereffenaar van de nalatenschap is benoemd. In de voornoemde e-mailwisseling is door de notaris verwezen naar de algemene voorwaarden, waarin in artikel 14 is bepaald dat de Klachten- en Geschillenregeling van toepassing is. Nu de cliënte het vragenformulier van de commissie heeft ondertekend en zich daarmee aan het Reglement Geschillencommissie Notariaat (hierna te noemen: het reglement) heeft onderworpen, leiden de arbiters daaruit af dat beide partijen het tussen hen gerezen geschil op grond van artikel 2 lid 1 sub a van het reglement aan de arbiters willen voorleggen. De bevoegdheid van de arbiters berust daarmee op de in het reglement vervatte overeenkomst van arbitrage.
Aldus is voldaan aan de eis van artikel 1021 Wetboek van Burgerlijke rechtsvordering.
De bevoegdheid van ondergetekenden om het geschil tussen partijen als arbiters te beslechten is gezien het vorenstaande gegeven. Zij dienen gelet op het bepaalde in artikel 31 van het Reglement te beslissen als goede personen naar billijkheid, waarbij zij als maatstaf voor het handelen van de notaris hanteren dat deze heeft gehandeld zoals verwacht mag worden van een redelijk bekwame en redelijk handelende notaris.
Als plaats van arbitrage is Den Haag vastgesteld.
Standpunt van de notaris
Voor het standpunt van de notaris verwijst de commissie naar de overgelegde stukken. In de kern komt het standpunt op het volgende neer.
De cliënte was vereffenaar in een nalatenschap, die in eerste instantie in behandeling was bij de notaris. Op 29 september 2022 heeft de cliënte de notaris verzocht om een declaratie op te stellen in het kader van de door de notaris reeds verrichte werkzaamheden inzake de afwikkeling van de betreffende nalatenschap. De declaratie is opgesteld en op 10 november 2022 aan haar toegezonden. Aangezien betaling van de declaratie uitbleef, maar de afwikkeling van een nalatenschap vaak veel tijd vergt, is de cliënte na een jaar pas door de notaris aangemaand. Vervolgens bleek dat de cliënte de declaratie van de notaris vergeten was mee te nemen in de vereffening en de nalatenschap bleek inmiddels te zijn vereffend, verdeeld en volledig te zijn afgerond. De cliënte heeft de notaris voor het incasseren van de vordering naar de erfgenamen verwezen. Het betrof hier echter een ruzieboedel, dus dat is in dat geval geen optie. De kern van het geschil is dat de cliënte een fout heeft gemaakt door de declaratie van de notaris niet mee te nemen in de vereffening en zij zich derhalve niet goed van de aan haar opgedragen taak heeft gekweten. De cliënte heeft een fout gemaakt, die zij zal moeten herstellen. Het is aan haar om de openstaande nota van de notaris te voldoen en de erfgenamen te verzoeken deze kosten aan haar te voldoen.
De notaris verzoekt de commissie te bepalen dat de cliënte de volledige nota ad € 1.618,74 moet betalen.
Standpunt van de cliënte
Voor het standpunt van de cliënte verwijst de commissie naar de overgelegde stukken en het door haar ter zitting gevoerde verweer. In de kern komt het standpunt op het volgende neer.
De cliënte is door de rechtbank tot vereffenaar benoemd van de nalatenschap van [aam]. Zij heeft in die hoedanigheid de notaris vanwege de verrichte werkzaamheden in de afwikkeling van deze nalatenschap op 29 september 2022 om toezending van een factuur gevraagd en heeft dit verzoek op 8 november 2022 herhaald. Na één jaar en twee maanden ontving de cliënte op 24 januari 2024 een aanmaning van de notaris, terwijl zij in de veronderstelling verkeerde dat de factuur reeds was voldaan. De afwikkeling van de nalatenschap had reeds op 24 december 2023 plaatsgevonden.
De notaris kan de cliënte niet verwijten dat zij de factuur niet heeft voldaan, nu zij pas na ruim een jaar een betalingsherinnering van de notaris heeft ontvangen. Wanneer de notaris haar eerder had aangemaand dan was de onbetaalde factuur eerder ontdekt en meegenomen in de verdeling. De cliënte acht het dan ook niet fideel van de notaris dat zij voor het totale factuurbedrag moet bloeden, nu de notaris zelf evenmin adequaat heeft gehandeld. De cliënte stelt als oplossing van het geschil voor dat partijen de nota 50/50 delen en verzoekt de commissie dienovereenkomstig te beslissen.
Behandeling van het geschil
Op 23 januari 2026 heeft te Den Haag de mondelinge behandeling ten overstaan van de arbiters plaatsgevonden, bijgestaan door mevrouw mr. J.M. Bouter-Bijsterveld fungerend als secretaris.
Partijen zijn tijdig en behoorlijk opgeroepen om ter zitting te verschijnen.
De notaris is met kennisgeving daarvan niet ter zitting verschenen. De cliënte is digitaal verschenen.
Beoordeling van het geschil
Naar aanleiding van het over en weer door partijen gestelde overweegt de commissie het volgende.
De commissie beslist naar redelijkheid en billijkheid, waarbij zij als maatstaf voor het handelen van de notaris hanteert dat deze heeft gehandeld zoals verwacht mag worden van een redelijk bekwame en redelijk handelende notaris.
Uit de overgelegde stukken en het verhandelde ter zitting leidt de commissie af dat de cliënte erkent dat de notaris een vordering op haar heeft als vereffenaar van de nalatenschap, maar dat de cliënte stelt dat de notaris ook niet vrijuit gaat vanwege de zeer late aanmaning, ruimschoots nadat de vereffening heeft plaatsgevonden. Gezien het hele samenspel van factoren, zou in haar perceptie een kostenverdeling op grond de redelijkheid en billijkheid (ex artikel 6:248 BW) op zijn plaats zijn.
De commissie is van oordeel dat de notaris een vordering heeft op de cliënte en dat de cliënte deze had moeten voldoen. Het enkele feit dat de cliënte zelf aanvankelijk om de nota heeft moeten vragen bij de notaris en de notaris haar pas na een jaar haar heeft herinnerd aan de openstaande factuur, leidt niet tot de conclusie dat de notaris verkeerd heeft gehandeld en een correctie naar redelijkheid en billijkheid hier op zijn plaats is. Immers de factuur is niet vervallen en die wetenschap heeft de cliënte ook. Weliswaar is de notaris laat geweest met het verzenden van een aanmaning, doch naar het oordeel van de commissie niet verwijtbaar laat, nu het als gebruikelijk voorkomt dat de vereffening van een nalatenschap, zeker bij een ruzieboedel, zeker een jaar kan duren en de aanmaning (d.d. 24 januari 2024) slechts kort na de afwikkeling van de nalatenschap (op 24 december 2023) heeft plaatsgevonden. Naar het oordeel van de commissie staat vast dat de cliënte hier onbedoeld een fout heeft gemaakt, de factuur is blijkbaar uit het zicht van haar geraakt. Uiteraard begrijpt de commissie dat de cliënte dit ten zeerste betreurt, maar dat laat onverlet dat zij de nota zal dienen te voldoen en deze niet (deels) kan afwenden op de notaris. Zij zal zich voor de gemaakte kosten tot de erfgenamen dienen te wenden.
Gelet op het voorgaande is de commissie van oordeel dat niet is gebleken dat de notaris enig verwijt kan worden gemaakt, die tot matiging van de nota zou moeten leiden. De klacht van de notaris dient dan ook gegrond te worden verklaard. De commissie zal bepalen dat de cliënte het openstaande bedrag van € 1.618,74 aan de notaris moet voldoen.
De commissie zal voorts de cliënte als de in het ongelijk gestelde partij veroordelen in de kosten van deze arbitrage, die worden vastgesteld op € 90,75 van het door de Stichting De Geschillencommissie vastgestelde bedrag aan honorarium en verschotten van de arbiters. De commissie bepaalt voorts dat het bedrag dat de notaris ter zake de arbitragekosten heeft voldaan in zijn geheel komt te vervallen aan de commissie.
Hetgeen partijen voorts nog naar voren hebben gebracht, behoeft geen bespreking, nu dit niet tot een ander oordeel kan leiden.
Derhalve wordt beslist als volgt.
Beslissing
De commissie:
– verklaart de klacht van de notaris gegrond;
– wijst de vordering van de notaris toe en veroordeelt de cliënte aan de notaris te voldoen een bedrag van € 1.618,74 inclusief BTW binnen vier weken, gerekend vanaf de verzenddatum van dit vonnis;
– veroordeelt de cliënte in de kosten van deze arbitrage, vastgesteld op een bedrag van € 90,75 aan honorarium en verschotten van de arbiters, voldaan door de notaris en door de cliënte aan de notaris te betalen;
– wijst af het meer of anders gevorderde af.