Onderwijsinstelling niet aansprakelijk voor gestelde tekortkomingen

De Geschillencommissie Opslaan als PDF




Commissie: Particuliere Onderwijsinstellingen    Categorie: Kosten    Jaartal: 2025
Soort uitspraak: Bindend Advies   Uitkomst: ongegrond   Referentiecode: 1208540/1316854

De uitspraak:

Waar gaat deze uitspraak over?

De zaak gaat over een geschil tussen een student en een particuliere onderwijsinstelling. De student stelde dat de opleiding niet voldeed aan de verwachtingen die waren gewekt, onder meer door onvoldoende begeleiding, het ontbreken van feedback, een onoverzichtelijke digitale leeromgeving en het uitblijven van beloofde verbeteringen. Daarom beëindigde hij de opleiding en vorderde hij bijna € 25.000 aan terugbetaling van studiekosten, bijkomende kosten en een vergoeding wegens studievertraging. Ook deed hij een beroep op dwaling, omdat hij stelde dat hij de opleiding niet zou hebben gekozen als hij vooraf juiste informatie had gekregen. De onderwijsinstelling betwistte de klachten, voerde aan dat de student zelf had besloten te stoppen en stelde dat zij haar verplichtingen uit de onderwijsovereenkomst correct was nagekomen. De commissie oordeelde dat de student zijn verwijten onvoldoende had onderbouwd met concrete voorbeelden en dat de onderwijsinstelling de klachten gemotiveerd had weersproken. Ook zag de commissie geen aanwijzingen dat de instelling tekort was geschoten in de uitvoering van de overeenkomst. Het beroep op dwaling werd eveneens afgewezen, omdat de student niet duidelijk maakte welke informatie onjuist of onvolledig was geweest en onvoldoende had aangetoond dat hij door toedoen van de onderwijsinstelling op het verkeerde been was gezet. Daarom verklaarde de commissie de klacht ongegrond en wees zij alle vorderingen van de student af.

De volledige uitspraak

Onderwerp van het geschil 

Het geschil vloeit voort uit een op 2 oktober 2024 tussen partijen tot stand gekomen overeenkomst. De ondernemer heeft zich daarbij verplicht tot het toelaten van consument tot de [opleiding] welke opleiding per 1 november 2024 is omgezet naar dezelfde opleiding, maar dan vierjarig. Dit tegen betaling van jaarlijks verschuldigd lesgeld.

De consument heeft in maart 2025 de klacht voorgelegd aan de ondernemer.

Standpunt van de consument 

Het standpunt van de consument luidt in hoofdzaak als volgt.

Middels deze brief verzoek ik om volledige restitutie van mijn studiekosten en vraag ik u mijn belangen te behartigen ten aanzien van het onderstaande. Ik heb meerdere e-mails bij de opleiding ingesteld en de e-mails van 20, 25 en 27 maart, en 9 april 2025 als laatste namens [ondernemer] met mij gecommuniceerd.

Ik heb mij ingeschreven voor de [opleiding] in een verkort traject van drie jaar. Later werd dit vier jaar, omdat de hogeschool oordeelde dat ik werkervaring miste. De opleiding bleek echter niet te voldoen aan de verwachtingen die ik op basis van de verstrekte informatie mocht hebben. Vanaf de start kreeg ik geen ruimte om docenten om feedback te vragen. Schriftelijke feedback ontving ik niet. Nadat ik mijn zorgen deelde, werd mij een keuze voorgelegd: ofwel de opleiding stopzetten met terugbetaling van het collegegeld, of blijven onder ongewijzigde omstandigheden. Dit voelde als chantage, aangezien ik zou betalen voor lessen die ik niet zou volgen. Mij werd bovendien verteld dat de hogeschool als particuliere instelling niet gehouden is aan de wetgeving waaraan bekostigde instellingen zijn gebonden. De opleidingsaanbieder was niet duidelijk vanaf het begin.

De opleiding vertoonde structurele tekortkomingen: lessen werden niet gedocumenteerd, presentaties ontbraken, het digitale platform was rommelig en oefentoetsen waren enkel op verzoek beschikbaar. Verbetering werd beloofd, maar bleef uit. Uiteindelijk besloot ik de opleiding te beëindigen en ben ik inmiddels gestart met een andere studie. De toegezegde verbeteringen zijn nooit gerealiseerd. De deadline en planning heb ik niet gehad en meerdere docenten zijn tussendoor gestopt. Ik heb hierover meerdere keren mijn zorgen geuit. Er is weinig verschil tussen de voltijd- en deeltijdvariant. Daarnaast kwam ik er na een paar maanden achter dat soortgelijke opleidingen bij meerdere instellingen met kortere route en betere kwaliteit worden aangeboden. Ik investeer in een studie en ik wil uiteindelijk de beloofde dienst in kwaliteit kunnen ontvangen. Ik kon niet genieten van de studie. Ik kreeg van de opleidingsaanbieder te horen dat we niet worden gecontroleerd en dat ze een eigen systeem hebben. Er werd weinig verbetering gedaan en er zijn geen aanpassingen gedaan bij individuele behoefte. De opleidingsaanbieder erkent zijn verplichtingen niet en het is erg moeilijk om met hen te communiceren.

Pas na maanden ontdekte ik dat ik recht had op 15% korting, iets dat nooit door HR is gecommuniceerd. Ook werd mijn studentenaccount gedeactiveerd na mijn klacht, mijn openstaande factuur werd niet terugbetaald, en de stageovereenkomst werd nooit ondertekend. De ingediende factuur bevatte bovendien geen betaaldatum, wat niet professioneel en zakelijk is. Door deze tekortkomingen heeft de hogeschool mijn vertrouwen geschonden. Ik heb derden en externe instanties laten meelezen, omdat ik het gevoel heb dat misbruik is gemaakt van mijn situatie. De opleider heeft mijn belangen onvoldoende behartigd en is toerekenbaar tekortgeschoten in het nakomen van de onderwijsovereenkomst.

Subsidiair doe ik een beroep op dwaling. Op basis van de studiegids en website mocht ik verwachten dat ik voltijdonderwijs zou volgen. Bij een juiste voorstelling van zaken zou ik de overeenkomst niet zijn aangegaan. De school had dit kunnen en moeten begrijpen.

Ik vorder daarom terugbetaling van:
• Opleidingskosten: € 4.771,00
• Boeken en reiskosten: € 427,12
• Vergoeding studievertraging (conform Letselschade Richtlijn): € 19.800,00
Totaal: € 24.998,12
De zorgplicht van een onderwijsinstelling strekt zich uit tot de kwaliteit van het onderwijs en de begeleiding. Hierin is onvoldoende voorzien. De inspanningsverplichting is volgens art. 6:74 lid 2 BW blijvend geschonden. Een beroep op exoneratie (art. 6:248 lid 2 BW) acht ik onaanvaardbaar. Relevante wetsartikelen zijn tevens art. 6:89 BW, art. 6:101 BW, en art. 7.2.7 en 7.2.9 van de WEB.

Standpunt van de ondernemer 

Het standpunt van de ondernemer luidt in hoofdzaak als volgt.

Het geschil
In de kern begrijpen wij dat consument vindt dat wij tekort zijn geschoten in nakoming van de gesloten onderwijsovereenkomst en vindt dat wij hem € 24.998,12 verschuldigd zijn bestaande uit
€ 4.771,- opleidingskosten en € 19.200,- studievertragingsvergoeding. Wij zijn van mening dat wij niet tekort zijn geschoten in de nakoming van de onderwijsovereenkomst en niets meer verschuldigd zijn aan de consument. Wij leggen hierna uit waarom wij dat vinden.

Het verloop
De consument meldde zich op 2 oktober 2024 aan voor de verkorte driejarige [opleiding]. Omdat hij niet voldeed aan de toelatingseisen voor de verkorte opleiding startte hij op 1 november 2024 met zijn instemming met de vierjarige [opleiding]. Het jaarlijks lesgeld van de verkorte en vierjarige opleiding is gelijk. In een emailwisseling rondom 24 februari 2025 is nog korting afgesproken op basis van het feit dat hij bij [ondernemer] het diploma behaalde en omdat hij ineens betaalt (zie bijlage 3: afspraken over korting).

Op 19 maart 2025 geeft de consument ons per email (bijlage 2: besluit te stoppen) aan “Ik wil u laten weten dat ik heb besloten mijn studie voort te zetten aan een andere hogeschool, omdat uw onderwijsinstelling niet in staat is gebleken om aan mijn behoeften en verwachtingen te voldoen.” Tevens verwoordt hij klachten en geeft in de betreffende email aan ons aansprakelijk te stellen. Op die email reageert de ondernemer per brief die is opgenomen in bijlage 5: de brief van 8 april 2025. De inhoud daarvan spreekt voor zich en luidt aldus:

“Wij ontvingen per e-mail d.d. 19 maart een e-mail van je waarin je aangeeft je studie te beëindigen en ons sommeert opleidingskosten terug te betalen waarvoor je drie redenen aangeeft. Op 25 maart 2025 hebben wij deze e-mail beantwoord en gemotiveerd aangegeven waarom wij niet ingaan op je sommatie, een creditnota toezeggen voor lesgelden vanaf mei 2025, adviseren een gesprek aan te gaan met de opleidingscoördinator en ruimte bieden om de uitschrijving te herroepen.

Op 8 april j.l. ontvingen wij en de NRTO een e-mail met als onderwerp “Klacht (tekortkomingen in onderwijsovereenkomst [ondernemer])” na e-mails vanuit ons gedateerd 20 en 25 maart. Wij begrijpen je e-mail als volgt:

Je startte met de [opleiding] echter stelde vast dat deze opleiding niet voldeed aan de verwachtingen die je had van de opleiding op basis van de verstrekte informatie. Deze frictie zat volgens jou in het “al bij aanvang gebleken niet aan docenten mogen vragen van feedback” en het “niet ontvangen van schriftelijk feedback” bij opdrachten zo begrijpen wij (hierna genoemd Bezwaar 1).
Bij de vaststelling van jou hiervan, zo geef je aan, heb je de zorgen hierover “ingediend” waarop de hogeschool zou hebben gereageerd met de toezegging “het collegegeld terug te doen ontvangen waarbij ‘men’ wilde dat je voor lessen betaalde die je niet volgde” en “dat een particuliere school niet (in relatie hiermee begrijpen wij) aan de wet hoefde te voldoen”.

Verder begrijpen wij uit je e-mail dat na indiening van Bezwaar 1 er door ons “beterschap is beloofd” maar dat de hogeschool zich naar jouw oordeel niet aan die belofte hield (Bezwaar 2) waarop je hebt besloten te stoppen en te starten met een andere studie bij een andere hogeschool.

Ook meen je dat de hogeschool niet voldoet aan de eisen conform wetgeving (door ons begrepen als niet in overeenstemming met de onderwijsovereenkomst) omdat er soms geen presentaties in de lessen waren, er geen “lesrecord” van gegeven lessen was, de opbouw van de “site” ongestructureerd was, geen oefentoetsen beschikbaar waren en die je dus zelf hebt moeten aanvragen en er weinig nazorg of aanpassing aan individuele behoeften was. (Bezwaar 3).

Ten slotte geef je aan dat je op basis van je bezwaren (althans dat begrijpen wij uit je еmail) recht zou hebben op schade als gevolg van een half jaar studievertraging die zou voortvloeien uit de bezwaren. Voor dit en opleidingskosten eis je dat wij € 24.998,12 binnen 7 dagen aan je overmaken onder erkenning van aansprakelijkheid. Onze reactie is als volgt.
Wij herkennen de bezwaren niet, vinden deze ‘gezocht’ maar ook te ongespecificeerd. Wij wijzen aansprakelijkheid af en zullen alleen de toegezegde creditnota als gevolg van je uitschrijving en ter hoogte van € 2.385,- verrekenen met het al betaalde bedrag van € 5.000,= op factuur [nummer] en het verschil daarvan op je rekening overmaken. Puntsgewijs zien wij je bezwaren als volgt.

Bezwaar 1: Om feedback te krijgen op opdrachten dienen deze te worden gemaakt (je hebt voor zover wij kunnen zien geen enkele opdracht ingeleverd en ingediend) en wij geven geen ‘feedback’ vooraf. Dit (‘feedfront’) is niet alleen zeer ongebruikelijk en dat dit wel zou moeten maakt geen deel uit van de afspraken en blijkt ook niet uit informatie vanuit ons.

Bezwaar 3: Nergens volgt uit afspraken, informatie van ons of vanuit vanzelfsprekendheid dat ‘alle lessen presentaties dienen te bevatten’, ‘records moeten leveren’, ‘een site structuur voorschrijven’, ‘oefentoetsen moeten hebben’, ‘er een door studenten te bepalen mate van nazorg en individuele invulling dient te zijn’ en in je e-mail is dit ook nergens toegelicht of gespecificeerd. De bacheloropleiding is geaccrediteerd door de NVAO en voldoet daarmee aan de wettelijke eisen en aan de standaarden van hoger onderwijs.

Bezwaar 2: Op Bezwaar 3 zijn door ons ook geen toezeggingen gedaan (‘verbeteringen’) eenvoudig weg omdat wij de bezwaren niet kenden en/of niet als bezwaar erkenden.

Kortom zien wij geen rationale naar een schadeopsomming en hebben de indruk dat je met hagel schiet. Het spijt ons dat je hebt besloten een andere studie te gaan doen bij een andere hogeschool maar die vrijheid is er altijd. In relatie met de door jou gewenste uitschrijving zegden wij creditering vanaf 1 mei (6 maanden) toe en zullen dat verrekenen met het al betaalde bedrag van € 5.000,=.

Wel maken wij bezwaar tegen het eenzijdig betrekken van de NRTO in onze communicatie met je. Ons ontgaat het doel anders dan het creëren van pressie. Dit is onnodig nu je toch al naar de rechtbank wenst te gaan. We hopen dat het niet zover komt en dat je met plezier de andere studie elders volgt.

Omdat je niet echt ingaat op onze e-mail van 25 maart (waarin wij ook op een gesprek aandringen) maar met je klacht naar ons oordeel alleen maar de hoeveelheid ‘hagel’ en ‘schade’ vergroot menen wij dat verdere communicatie hierover zinloos is. Wij zullen dan ook niet meer reageren op verdere brieven en zien een weg naar de rechtbank met vertrouwen tegemoet. Namens de directie van [ondernemer]”

Opmerking: de email van 25 maart 2025 waarin in de hierboven opgenomen briefinhoud wordt verwezen is opgenomen als bijlage 6, email van 25 maart 2025, bij dit verweer. De brief van 8 april 2025 bevat nog steeds onze standpunten.

Per saldo heeft de consument voor het door hem gevolgde onderwijs over de periode 1 november 2024 tot en met 30 april 2025 € 2.386,– aan ons betaald en staat er niets meer open (zie bijlage 4 de debiteurenkaart).

Wij zien niet in dat wij de consument de opleidingskosten ad € 4.771,= zouden moeten vergoeden daar waar wij bestrijden de onderwijsovereenkomst niet te zijn nagekomen en, los daarvan, de hoogte van de gevraagde vergoeding niet te rijmen is met hetgeen hij betaalde. Ook zien wij niet in dat wij aan de consument € 19.800,= verschuldigd zouden moeten zijn op basis van Letselschade Richtlijn Studievertraging. Er is geen sprake van letsel en de gemaakte verwijzing naar die richtlijn volstaat volgens ons niet als onderbouwing. Consument besloot zelf te stoppen, wat niet aan ons is toe te rekenen.

Ter zitting heeft de ondernemer verder nog – in hoofdzaak – het volgende aangevoerd.

De ondernemer blijft bij wat door hem is aangevoerd. De ondernemer zijn geen verwijten te maken. Daarom is het door de consument gevorderde niet toewijsbaar. De 15% korting waar consument recht op had is gladgestreken. Partijen hebben met elkaar afgerekend en hebben over en weer niets meer van elkaar te vorderen.

Beoordeling van het geschil 

De commissie heeft het volgende overwogen.

Aan diens vordering legt de consument allereerst ten grondslag de stelling dat de ondernemer toerekenbaar is tekortgeschoten in een juiste en/of volledige nakoming van de door partijen gesloten leerovereenkomst.

De betreffende stellingname van de consument is en blijft echter zeer algemeen en wordt nergens met concrete voorbeelden/situaties gestaafd. Dit terwijl de daaropvolgende tegenspraak van de ondernemer door de commissie wordt gekenschetst als gemotiveerd en overtuigend.

Het had op de weg van de consument gelegen om daarop nader en beter te stellen op welke punten de ondernemer in zijn visie in concreto steken heeft laten vallen. Die duidelijkheid is echter niet bijgebracht.
Hier wreekt zich ook de omstandigheid dat de consument niet ter zitting is verschenen om al dan niet desgevraagd meer feitelijke informatie te verschaffen over het door hem in algemene bewoordingen gestelde tekortschieten van de ondernemer.

Ambtshalve heeft de commissie geen tekortschieten van de ondernemer kunnen vaststellen. Ook de financiële eindafrekening in vervolg op de beëindiging van deze opleiding door de consument komt de commissie juist voor.

De consument heeft voorts als grondslag voor het door hem gevorderde aangevoerd “dwaling”. Bij een juiste voorstelling van zaken zou de consument naar eigen zeggen niet gekozen hebben voor deze studie.

Indachtig de betreffende tegenspraak van de ondernemer moet ook hier worden geconstateerd dat de consument nalaat te concretiseren wat onjuist/onvolledig staat vermeld over de gekozen studie in de studiegids en/of op internet. Daarbij komt dat al snel volledig in samenspraak met de consument alsnog is gekozen voor het volgen van het vier-jaars onderwijs in plaats van het eerst door de consument gekozen drie-jaars onderwijs. Die ingrijpende wijziging maakt op zich al dat door de consument meer en beter had moeten worden uiteengezet op welke punten hij ondanks die samenspraak en die gezamenlijke keuze toch op het verkeerde been is gezet en daarom alsnog heeft gedwaald.

Daarbij komt dat een beroep op dwaling alleen kan slagen als die “verschoonbaar” is. Daarmee wordt bedoeld dat deze moet zijn veroorzaakt door het verstrekken van onvolledige of foutieve informatie door de wederpartij. Hier kan niet voorbij worden gegaan aan de verplichting van de consument om daar waar vereist adequaat navraag te doen naar studie inhoud en studiebelasting en door zelf op onderzoek uit te gaan en/of navraag te doen in het geval informatie onduidelijk is c.q. ontbreekt. Door de consument is ook hier (veel) te weinig gesteld, op basis waarvan zou kunnen worden aangenomen dat de consument juist door toedoen van de ondernemer verschoonbaar heeft gedwaald.

Op grond van het voorgaande is de commissie van oordeel dat de klacht ongegrond is.

Daarom wordt als volgt beslist.

Beslissing 

Het door de consument verlangde wordt afgewezen.

Aldus beslist door de Geschillencommissie Particuliere Onderwijsinstellingen, bestaande uit de heer mr. M.L.J. Koopmans, voorzitter, de heer mr. J.A. Frederik, mevrouw mr. M.J. Boon, leden, op 10 december 2025.

 

 

Opslaan als PDF