Commissie: Kinderopvang
Categorie: Opzeggen overeenkomst
Jaartal: 2026
Soort uitspraak: Bindend Advies
Uitkomst: ongegrond
Referentiecode:
1326187/1343195
De uitspraak:
Waar gaat de uitspraak over?
De uitspraak betreft een geschil over de vraag of een ouder na een incident bij de gastouder en een verlies van vertrouwen de opvang per direct mocht beëindigen zonder de contractuele opzegtermijn te betalen. De commissie oordeelt dat onvoldoende is gebleken van omstandigheden die een onmiddellijke beëindiging rechtvaardigden, mede omdat het kind na het incident nog enige tijd naar de opvang is gebracht en de gastouder bereid was de opvang voort te zetten. Daarom blijft de opzegtermijn van één maand gelden en moet de ouder de opvang- en bureaukosten over die periode betalen.
De volledige uitspraak
Onderwerp van het geschil
Het geschil betreft de doorbetalingsverplichting gedurende de opzegtermijn, nadat klaagster de overeenkomst per direct heeft beëindigd.
Standpunt van klaagster
Voor het standpunt van klaagster verwijst de commissie naar de overgelegde stukken. In de kern komt dit op het volgende neer.
Klaagster nam via de ondernemer opvang af bij een – bij de ondernemer aangesloten – gastouder. Met de ondernemer is een overeenkomst gesloten voor de bemiddeling en administratieve afhandeling van de gastouderopvang. Na een incident tijdens de opvang, gevolgd door blijvende onrust en een gevoel van onveiligheid bij het kind van klaagster, heeft klaagster herhaaldelijk geprobeerd samen met de gastouder tot oplossingen te komen. Concrete medewerking of aanpassingen bleven uit; voortzetting van de opvang was feitelijk niet meer verantwoord, waarna klaagster op 17 december 2025 per mail heeft laten weten het contract te beëindigen. Desondanks worden uren gefactureerd voor perioden waarin het kind van klaagster niet aanwezig was. Klaagster verzoekt om beoordeling van de redelijkheid hiervan. Ook verzoekt zij vast te stellen dat voortzetting van de opvang na 17 december 2025 feitelijk niet meer mogelijk was en dat de opzegtermijn in deze specifieke situatie niet onverkort kan worden toegepast.
Klaagster stelt dat uitsluitend de daadwerkelijk afgenomen opvanguren in december 2025 verschuldigd zijn en dat de in rekening gebrachte opvang- en bureaukosten over januari 2026 moeten komen te vervallen.
Standpunt van de ondernemer
Voor het standpunt van de ondernemer verwijst de commissie naar de overgelegde stukken. In de kern komt dit op het volgende neer.
Na het incident dat zich bij de gastouder heeft voorgedaan, heeft klaagster haar kind nog meermaals gebracht naar de gastouder. Pas toen er geen vooruitgang bleek te zijn is de ondernemer op de hoogte gebracht van de situatie. Gastouder en ouder vertellen in grote lijnen hetzelfde verhaal. Gastouder geeft aan dat zij alles uit de kast heeft getrokken om het kind zich veilig te laten voelen, maar dit niet lijkt te lukken. Zij wil echter niet zomaar opgeven en weet dat dit proces bij sommige kinderen maanden kan duren. Wel heeft de gastouder aan klaagster gevraagd/de optie voorgelegd om ook eens naar een andere opvang te gaan uitkijken mocht de situatie niet verbeteren. Klaagster heeft aangegeven dat zij zich niet gehoord voelde door de gastouder en haar zoon liever niet meer naar de gastouder bracht. De ondernemer heeft geprobeerd hierin te bemiddelen. Klaagster zou in gesprek gaan met de gastouder over het beëindigen van de opvang. Gastouder geeft aan daarna een mailtje te hebben gekregen met beschuldigingen en een opzegging per direct. Gastouder heeft nooit gezegd dat het kind van klaagster niet meer welkom is. Gastouder heeft klaagster tegenmoet willen komen door de dagen dat de zoon eerder opgehaald is niet volledig te berekenen alsmede de drie dagen van januari in december te verrekenen zodat klaagster geen dubbele bureaukosten meer heeft en de uren tegen het oude uurtarief berekend worden. Klaagster is hier niet mee akkoord gegaan. Gastouder blijft bij haar standpunt dat er een maand opzegtermijn geldt. De ondernemer stelt dat dit terecht is omdat er geen acute dreigende situatie is ontstaan waardoor het kind niet op een veilige manier kan worden opgevangen. Klaagster heeft er tenslotte zelf voor gekozen haar kind nog geruime tijd te brengen na het incident.
Beoordeling van het geschil
De commissie heeft het volgende overwogen.
De commissie dient te beoordelen of de ondernemer de opvang- en bureaukosten over de opzegtermijn in rekening mocht brengen.
Vaststaat dat tussen partijen een overeenkomst is gesloten op 6 september 2025 voor het bemiddelen bij het tot stand brengen van gastouderopvang. Ook is in deze overeenkomst aangegeven dat ouder(s) op de hoogte zijn van de wettelijke verplichte kassiersfunctie van de ondernemer en dat de betaling van de vergoeding voor de kinderopvang wordt gedaan door tussenkomst van de ondernemer, die ook zorg draagt voor de werkzaamheden verbonden aan de inning van de vergoeding. Tevens is een overeenkomst gesloten met de gastouder op 8 september 2025, waarin is opgenomen dat de opzegtermijn voor zowel gastouder als vraagouder 1 maand bedraagt en dat vraagouders 1 maand doorbetalen na opzegging.
Uit de stukken blijkt dat klaagster op 17 december 2025 aan de gastouder een e-mail heeft gestuurd, waarin zij heeft aangegeven de overeenkomst per direct te willen beëindigden. De commissie begrijpt dat het incident dat oktober/november 2025 bij de gastouder heeft plaatsgevonden en de gedragsverandering van de zoon in de periode hierna voor klaagster aanleiding is geweest om het vertrouwen in de opvang te verliezen en de opvang te beëindigen. Voor het buiten toepassing laten van de overeengekomen opzegtermijn moet echter sprake zijn van omstandigheden die een onmiddellijke beëindiging van de opvang rechtvaardigen. Daarvan is de commissie op basis van de voorliggende informatie niet gebleken.
Het incident heeft weliswaar kennelijk tot onrust en een gevoel van onveiligheid bij het kind geleid, maar klaagster heeft haar kind na het incident nog meerdere malen naar de gastouder gebracht. Daarmee is niet aannemelijk geworden dat er vanaf het moment van het incident een situatie bestond waarin het kind niet langer op een veilige wijze door de gastouder kon worden opgevangen.
Daarbij is tevens van belang dat de gastouder niet heeft aangegeven dat het kind niet meer welkom was.
Integendeel, zij heeft volgens de ondernemer aangegeven dat het kind ook gedurende de opzegtermijn welkom zou zijn. Evenmin is gebleken dat de gastouder de opvang zelf heeft beëindigd of dat zij niet bereid was de opvang gedurende de opzegtermijn voort te zetten. De commissie kan voorts niet vaststellen dat door de gastouder zodanige omstandigheden zijn veroorzaakt of in stand gehouden dat van klaagster redelijkerwijs niet kon worden verlangd de contractuele opzegtermijn in acht te nemen. Dat klaagster zich niet gehoord voelde en geen vertrouwen meer had in een voortzetting van de opvang, is op zichzelf onvoldoende om de overeengekomen opzegtermijn buiten toepassing te laten.
De commissie neemt daarnaast in aanmerking dat de gastouder heeft geprobeerd klaagster tegemoet te komen door een financiële regeling voor te stellen waarbij onder meer rekening zou worden gehouden met eerder opgehaalde dagen en de opvangdagen in januari zouden worden verrekend met december. Klaagster heeft dit voorstel niet aanvaard. Het had naar het oordeel van de commissie de voorkeur verdiend als partijen voorafgaand aan de beëindiging van de opvang met elkaar in gesprek waren gegaan om te bezien of een oplossing kon worden bereikt. Dit neemt echter niet weg dat klaagster de opvang eenzijdig met onmiddellijke ingang hebben beëindigd, terwijl onvoldoende is gebleken van een grond die een dergelijke onmiddellijke beëindiging rechtvaardigde.
De commissie concludeert daarom dat de contractuele opzegtermijn van één maand van toepassing is gebleven. De omstandigheid dat het kind gedurende deze periode feitelijk geen gebruik meer heeft gemaakt van de opvang, leidt niet tot het vervallen van de op grond van de overeenkomst verschuldigde kosten. De commissie merkt daarbij op dat klaagster niet ter zitting is verschenen en haar standpunt over de omstandigheden die volgens haar een onmiddellijke beëindiging rechtvaardigden, niet nader heeft willen toelichten.
Derhalve wordt als volgt beslist.
Beslissing
De commissie:
– verklaart de klacht ongegrond;
– bepaalt dat klaagster gehouden is over de contractueel overeengekomen opzegperiode van
17 december 2025 tot 16 januari 2026 de opvang- en bureaukosten, te weten een bedrag van € 434,50, te voldoen;
– bepaalt dat betaling van bovengenoemd bedrag binnen een maand na verzending van deze uitspraak dient te worden voldaan.
Aldus beslist door de Geschillencommissie Kinderopvang, bestaande uit mevrouw mr. W. Bruins, voorzitter, de heer drs. T. Blom, de heer H. Stel, leden, in aanwezigheid van mevrouw mr. M. Gardenier, secretaris, op 21 september 2026.