Commissie verlaagt bemiddelingskosten bij verkoop stacaravan

Commissie: Recreatie    Categorie: Kosten    Jaartal: 2013
Soort uitspraak: Bindend Advies   Uitkomst: deels gegrond   Referentiecode: 77933

De uitspraak:

Waar gaat de uitspraak over?

De zaak gaat over de verkoop van de stacaravan van de consument. De consument vindt dat de ondernemer te veel verkoopbemiddelingskosten heeft gerekend en dat door miscommunicatie ook persoonlijke spullen zijn mee verkocht. De ondernemer zegt dat de kosten (5% van de verkoopprijs) volgens de huisregels zijn en dat de spullen niet persoonlijk waren. De commissie stelt vast dat er volgens de algemene voorwaarden alleen bemiddeling mag plaatsvinden met een schriftelijke overeenkomst, en die was er niet. Daarom was het volledige bedrag van € 1.210 onterecht in rekening gebracht. De commissie bepaalt een redelijk bemiddelingsbedrag van € 350, gebaseerd op vijf uur werk. De ondernemer moet daarom € 860 terugbetalen. De klacht over mee verkochte persoonlijke spullen wijst de commissie af, omdat de lijst met spullen pas na de verkoop is gegeven en deze spullen niet als persoonlijk worden gezien. De klacht is dus deels gegrond. De ondernemer moet ook het klachtengeld van € 50,84 vergoeden.

Onderwerp van het geschil

Het geschil betreft de te betalen verkoopbemiddelingskosten ten bedrage van € 1.210,– en het met de verkoop van de stacaravan meeverkopen als gevolg van miscommunicatie van een aantal persoonlijke spullen in mei 2013.

Standpunt van de consument

Het standpunt van de consument luidt in hoofdzaak als volgt.

De door de ondernemer in rekening gebrachte bemiddelingsvergoeding van 5% (€ 1.210,–) staat niet in redelijke verhouding tot de door de ondernemer gemaakte uren en kosten voor deze bemiddeling. Betaling hiervan heb ik onder protest en met behoud van rechten gedaan. Voorts zijn er als gevolg van onjuiste informatie van de ondernemer ten onrechte persoonlijke spullen tegelijk met de stacaravan verkocht. Er is geen verkoop-bemiddelings-overeenkomst opgemaakt, waardoor ik benadeeld ben omdat een boel spullen die ik mee had willen nemen ongevraagd verkocht zijn.

Ter zitting heeft de consument verder nog – in hoofdzaak – het volgende aangevoerd. Het is juist dat ik de ondernemer de opdracht heb gegeven mijn caravan met behoud van de staanplaats en met uitzondering van persoonlijke spullen te verkopen. Een lijst daarvan heb ik pas na verkoop van de caravan aan de ondernemer gegeven. Dat is de lijst die u mij toont, beginnend met ‘Whirlpool koelkast’ en eindigend met ‘4 x waterpot’.

Volgens mij hebben er vijf bezichtigingen plaatsgevonden en geen zeven. Uiteraard ben ik bereid om een redelijk bedrag voor de bemiddeling te betalen, maar niet het bedrag van € 1.210,–. Je moet de directeur niet tegen je in het harnas jagen. Dan kun je je caravan bij de poort van de camping ophalen. De directeur kan erg boos reageren. De consument verlangt vaststelling van een redelijk bedrag voor bemiddeling, terugbetaling van het dan teveel betaalde alsmede een vergoeding voor de ten onrechte mee verkochte persoonlijke spullen.

Standpunt van de ondernemer

Het standpunt van de ondernemer luidt in hoofdzaak als volgt.

In onze huisregels en informatie staat duidelijk dat de bemiddelingskosten bij verkoop 5% excl. BTW bedragen. Toen de caravan te koop kwam heeft de consument aangegeven dat er alles in bleef behalve persoonlijke spullen zoals kleding en dergelijke. Nadat de caravan verkocht was wilde de consument plotseling alsnog geld voor spullen zoals koelkast en tuinmeubilair. Gebruikelijk is dat de verkoop van een caravan plaatsvindt met de daarin aanwezige inventaris, buiten-beplanting plus hekwerk.

De consument heeft na ontvangst van de koopsom en na betaling van de factuur wegens verkoopbemiddeling bezwaar gemaakt tegen de hoogte van het gefactureerde bedrag. De vergoeding voor de bemiddeling is niet onredelijk en die zijn partijen ook overeengekomen. Er hebben zeven bezichtigingen van de caravan van de kant van de ondernemer plaatsgevonden.

Van verkoop van persoonlijke spullen is geen sprake. Beide klachten zijn ongegrond en onbewezen. Wij zijn alsnog bereid een bedrag van € 600,– aan de consument terug te betalen, welk aanbod nog eens is herhaald door [naam] bij brief van 26 augustus 2013.

Ter zitting heeft de ondernemer verder nog – in hoofdzaak – het volgende aangevoerd.

De bereidheid tot betaling van € 600,– is er niet meer. Er hebben wel degelijk zeven bezichtigingen plaats gehad. Pas na de totstandkoming van de verkoopovereenkomst hebben we de lijst gekregen, die u zojuist aan de consument heeft getoond. Al 40 jaar lang doen wij zaken, zoals wij nu ook met de consument hebben gedaan en nooit hebben wij enige klacht gehad. Emoties spelen daarbij wel eens een rol.

[Naam] houdt nog een betoog over de voortreffelijke en in het algemeen rustige wijze waarop de directeur zaken optreedt naar zijn klanten.

Beoordeling van het geschil

De commissie heeft het volgende overwogen.

In de huisregels van de ondernemer staat, voor zover van belang:

Verkoop caravan: De verkoop kan alleen in overleg met ons geschieden, daar wij bij de keuze van de toekomstige eigenaar betrokken willen zijn. De kosten bij verkoop van uw caravan bedragen 5% excl. BTW van het verkoopbedrag. Verouderde caravans kunnen niet meer op de standplaats verkocht worden.’

Artikel 9 van de ten deze toepasselijke Recron-voorwaarden (verder te noemen: de voorwaarden) voor vaste plaatsen 2013, handelend over ‘verkoop kampeermiddel’ voor zover van belang, luidt:

1. Verkoop van het kampeermiddel is te allen tijde toegestaan. De verkoop van het kampeermiddel met behoud van plaats is slechts toegestaan na schriftelijke toestemming van de ondernemer.
2. De ondernemer kan verkoopvoorwaarden hanteren welke de recreant (consument) in acht dient te nemen.…….
3. Het staat de recreant (consument) vrij zijn kampeermiddel zelf te verkopen dan wel de ondernemer, of – na schriftelijke toestemming van de ondernemer – een derde hiervoor in te schakelen. Indien de  recreant (consument) de ondernemer of een door de ondernemer aangewezen derde opdracht geeft op te treden als bemiddelaar bij de verkoop van het kampeermiddel kan dit uitsluitend bij schriftelijke overeenkomst.
4. Bij opdracht als bedoeld in de tweede van het vierde lid, bedraagt de bemiddelingsvergoeding een vastgesteld overeengekomen bedrag of een bepaald percentage van de verkoopprijs. Deze bemiddelingsvergoeding dient in redelijke verhouding te staan tot de te verwachten uren en kosten die de bemiddelaar maakt of zal maken voor zijn opdracht.

In afwijking van het hiervoor in dit lid bepaalde kunnen recreant (consument) en ondernemer voorafgaand aan de bemiddeling een vergoeding van kosten en uren van de ondernemer op basis van nacalculatie overeenkomen. De ondernemer specificeert deze kosten en uren. De ondernemer verstrekt aan de recreant (consument) schriftelijk of elektronisch een kwitantie.

Aan deze voorwaarden zijn partijen gebonden en in het bijzonder aan het vereiste van de schriftelijke bemiddelingsovereenkomst. Dit blijkt overduidelijk uit de tekst van artikel 9 lid 4 van de voorwaarden en speciaal uit de woorden in die tekst ‘uitsluitend bij schriftelijke overeenkomst’. Dat brengt mee dat de eerdere mondelinge afspraak tussen partijen omtrent de bemiddelingsvergoeding niet geldig is. Het bedrag is dan ook onverschuldigd betaald.

Op verzoek van de consument zal de commissie een redelijk bedrag voor bemiddeling vaststellen. Nu partijen twisten over het aantal bezichtigingen – de consument spreekt van 5 en de ondernemer van 7 –  zal de commissie op basis redelijkheid en billijkheid de vergoeding vaststellen op € 350,–, waarbij de commissie schattenderwijs is uitgegaan enkel van vijf bestede uren en van geen kosten, nu de ondernemer die niet heeft vermeld. Een ander brengt mee dat de ondernemer aan de consument een bedrag van € 860,– dient terug te betalen ter zake van bemiddelingsvergoeding.

Een vergoeding voor mee verkochte persoonlijke spullen wijst de commissie af, nu de lijst van goederen van de consument niet als persoonlijk is aan te merken en deze lijst pas aan de ondernemer is gegeven toen de verkoop van de stacaravan al een feit was.

Op grond van het voorgaande is de commissie van oordeel dat de klacht deels gegrond is.

Derhalve wordt als volgt beslist.

Beslissing

De ondernemer betaalt aan de consument een vergoeding van € 860,–. Betaling dient plaats te vinden binnen een maand na de verzenddatum van dit bindend advies.

Indien betaling niet tijdig plaatsvindt, betaalt de ondernemer bovendien de wettelijke rente over dit bedrag vanaf de verzenddatum van het bindend advies.

Bovendien dient de ondernemer overeenkomstig het reglement van de commissie een bedrag van € 50,84 aan de consument te vergoeden ter zake van het klachtengeld.

Overeenkomstig het reglement van de commissie is de ondernemer aan de commissie als bijdrage in de behandelingskosten van het geschil een bedrag verschuldigd van € 90,–.

De commissie wijst het meer of anders verlangde af.

 

Aldus beslist door de Geschillencommissie Recreatie, bestaande uit

mr J.P.G. Poell, voorzitter, mevrouw mr. H. Postma en D.J. Verstand, leden, op 9 oktober 2013.