Commissie: Recreatie
Categorie: (non)conformiteit
Jaartal: 2026
Soort uitspraak: bindend advies na tussen advies
Uitkomst: ongegrond
Referentiecode:
1057101/1303053
De uitspraak:
Waar gaat deze uitspraak over?
De zaak gaat over een recreant met een jaarstaanplaats die klachten had over de hoge elektriciteitsprijs, de staat van de wegen en paden op het recreatieterrein en het gebrek aan communicatie door de ondernemer. De recreant diende deze klachten aanvankelijk samen met andere huurders in, maar moest deze daarna op persoonlijke titel voorleggen aan de Geschillencommissie Recreatie. De commissie oordeelde dat de recreant onvoldoende heeft uitgelegd hoe zij persoonlijk door deze punten is benadeeld en wat zij precies van de commissie verwachtte als oplossing. Ook heeft zij haar klachten niet voldoende onderbouwd met feiten of bewijzen. Bij de klacht over de elektriciteitsprijs gaf de recreant bovendien zelf aan dat het tarief uiteindelijk wel meeviel. De klachten over de wegen, paden en communicatie waren volgens de commissie eveneens onvoldoende concreet uitgewerkt. Daarom kwam de commissie tot de conclusie dat de recreant niet aan haar verplichting heeft voldaan om de klachten duidelijk te onderbouwen en toe te lichten. De commissie verklaarde alle klachten ongegrond en wees het verzoek van de recreant af.
De volledige uitspraak
Onderwerp van het geschil
Het geschil vloeit voort uit een in 2023 tussen partijen tot stand gekomen jaarstaanplaatsovereenkomst. De ondernemer heeft zich daarbij verplicht tot het ter beschikking stellen van een jaarstaanplaats tegen de daarvoor door de recreant te betalen jaargeld te vermeerderen met (verbruiks)kosten. Die overeenkomst is jaarlijks verlengd
Recreant heeft gezamenlijk met andere jaarstaanplaatshuurders klachten voorgelegd aan de ondernemer.
Standpunt van de recreant
Het standpunt van recreant staat als volgt verwoord in de genoemde tussenbeslissing:
“Ik denk wel dat mijn individuele zaak zich leent voor beoordeling door de commissie. Ik begrijp dat ik dan nog wel even goed naar mijn ingediende klachten moet kijken, of die inderdaad steeds als individuele klacht bedoeld zijn bij u in te dienen. Zo heb ik bijvoorbeeld geen zonnepanelen, zodat het maar de vraag is of de klacht daarover door mij kan worden ingediend. Ook moet ik nog even goed kijken welke van mijn individuele klachten daadwerkelijk aantoonbaar eerst bij de ondernemer zijn ingediend alvorens die bij de commissie neer te leggen. Ik weet dat er een email is gestuurd naar de ondernemer, maar er heeft geen gesprek plaatsgevonden. Dat is ook de tactiek van de ondernemer: nergens op reageren. Volgens mij zijn er ook individuele klachten neergelegd bij de ondernemer, maar ik moet dit eerst checken. We wilden alles graag als Stichting in volle omvang bij u aankaarten, maar ik begrijp nu dat dat zich niet verhoudt met wat de Recron-voorwaarden en het Reglement van uw commissie bepalen over wat wel (en niet) aan de commissie kan worden voorgelegd. Alles afwegend vraag ik u om de behandeling van deze zaak aan te houden opdat ik mij samen met onze Stichting kan beraden hoe nu verder.”.
In vervolg daarop heeft recreant de commissie als volgt bericht:
Onderstaande, op 1 april bij u onder de aandacht gebracht, heb ik op persoonlijke titel bij de geschillencommissie ingediend. Ik weet dat ik namens velen spreek, maar de procedure blijkt alleen op individuele grond te behandelen. Daarom de klachten nogmaals, nu ondertekend door mij persoonlijk. In de hoop dat u nu wel op de oproep van de geschillencommissie reageert, verblijf ik met vriendelijke groet,
Het gaat om de volgende klachten:
1. De prijs van elektriciteit (à € 0,63 per Kilowatt) en de toestand van het elektriciteitsnetwerk (verouderd en dreigend onveilig)
2. De staat van wegen en paden en de verlichting. Dit verschilt per laan, maar er is sprake van een slechte staat van sommige gedeelten en achterstallig onderhoud.
3. Het gebrek aan communicatie. Vanwege het ontbreken van een mailadres of telefoonnummer is goede communicatie niet mogelijk, behalve via derden. Dit kost veel tijd en leidt tot onduidelijkheid en misverstanden. De recreanten, vertegenwoordigd door [stichting] voor de [ondernemer], willen ook graag beter met u kunnen communiceren.
Niet alleen ik maar alle recreanten hebben daar behoefte aan. Ik wil duidelijkheid krijgen over de toekomst van mijn staplaats.
Deze vragen leg ik nu dus aan de geschillencommissie voor.
Ter zitting heeft recreant verder nog – in hoofdzaak – het volgende aangevoerd.
Ik zit nu in [land] en hoop dat de wifi verbinding goed is. Ik heb ondertussen afscheid genomen van het bestuur van de [stichting]. Het bestuur heeft een advocaat in de arm genomen om te bekijken of de ondernemer ter verantwoording kan worden geroepen bij de Civiele rechter, en dan met name voor de fikse huurverhogingen. Ik wil die stap niet zetten en heb dus afscheid genomen van de stichting.
Er zijn dus 3 persoonlijke klachten overgebleven. Klacht 1 gaat over de prijs van de elektriciteit. Inmiddels weet ik meer over hoe het bedrag wordt berekend dat ons per KwH in rekening wordt gebracht. Dan valt dat bedrag nog mee. Ik trek deze klacht echter niet in.
Bij klacht 2 wil ik opmerken dat de zijpaden inmiddels zijn opgeknapt, maar het grote pad nog niet. Inmiddels is een derde plannen aan het maken voor het plaatsen van huisjes. Dat zal mogelijk effect hebben op de paden en de bereikbaarheid.
Communicatie met de ondernemer is onmogelijk. Ik weet niet waarom. Dit ter aanvulling op mijn klacht
no. 3.
Standpunt van de ondernemer
De ondernemer heeft geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid zijn standpunt aan de commissie kenbaar te maken.
De ondernemer heeft dus (ook) niet gereageerd op de duiding van de paar (nu nog maar 3) persoonlijke klachten van recreant.
Beoordeling van het geschil
De commissie heeft het volgende overwogen.
Bij de vorige zitting is recreant uitgelegd dat de taak van de commissie beperkt is tot het behandelen en beslissen in geschillen die haar worden voorgelegd. De commissie is geen adviesorgaan en hulpverlener. Ook is de commissie niet belast met tuchtrechtelijke taken.
De commissie heeft “slechts” tot taak het beslechten van geschillen voortvloeiend uit totstandkoming of de uitvoering van een overeenkomst, tussen recreant en een ondernemer. Zie aldus, artikel 3 van het Reglement van deze commissie. De commissie beslecht geschillen door een voor partijen bindend advies uit te brengen of door een schikking tussen partijen te bevorderen.
Een en ander brengt mee dat op recreant de verplichting rust om haar klachten goed en volledig te omschrijven en daar waar mogelijk te voorzien van bewijsmateriaal in de zin van foto’s e.d..
Daarbij heeft recreant ook te stellen hoe en waarom zij in concreto benadeeld is in haar contractsbelang. Zij zelf – en dus niet anderen – moet een eigen persoonlijk belang hebben hebben bij een oplossing van de klacht. Dat betekent ook dat duidelijk gemaakt moet worden wat bij eventueel winnen van de zaak, de commissie heeft te beslissen opdat de klacht daarmee wordt opgelost. Het gaat dus om eigen klachten die met een beroep op nakoming van de overeenkomst tot een oplossing kunnen worden gebracht. Dit is de stelplicht die recreant bij het neerleggen van klachten bij de geschillencommisie in acht heeft te nemen.
De commissie heeft zulks ook uitgelegd bij de vorige zitting en heeft recreant ruim de tijd gegeven om haar positie als recreant in dit geding te verbeteren c.q. te repareren, en “los te weken” van die van de meergenoemde Stichting.
Thans moet de conclusie zijn dat recreant daar niet (voldoende) in is geslaagd. De resterende 3 klachten zijn niet nader feitelijk ingekleurd en nagelaten is te concretiseren wat recreant verwacht van de commissie om te beslissen.
Bij klacht 1 valt op dat recreant gas terugneemt door alsnog aan te voeren dat het tarief toch wel meevalt en dus kennelijk wel passend is. Niet wordt op enige manier duidelijk gemaakt c.q. gesteld wat en waarom er iets aan de gestelde KwH prijs mankeert en waarom die te hoog is.
Ook bij klacht 2 wordt staving van de klacht nagelaten en wordt geen vordering door recreant gepresenteerd. De commissie kan slechts gissen naar wat de consument aan verbeteringen wenst/verwacht aan kennelijk alleen nog het grote pad, omdat de kleine zijpaden ondertussen kennelijk zijn “opgeknapt”. Ook blijft onduidelijk waarom het gestelde tekort aan onderhoud afbreuk doet aan specifiek de rechten van de consument uit de overeenkomst.
Voor klacht 3 geldt hetzelfde. Ook hier blijft onduidelijk waarom de ondernemer tekortschiet in een juiste nakoming van wat is overeengekomen met recreant. Wat recreant aanvoert vertoont alle kenmerken van een tuchtrechtelijk verzoek, wat – zoals hiervoor is overwogen – niet de taak is van deze commissie. Het heeft er ook alles van dat klacht 3 geen eigen zelfstandige betekenis heeft, maar dat dit een afgeleide klacht betreft die niet los kan worden gezien van andere klachten (welke?) en dus geen zelfstandige betekenis heeft.
Samenvattend is de commissie van oordeel dat recreant te kort is geschoten in de concretisering van haar stelplicht en in haar plicht om haar klachten te staven met voldoende duidelijkheid. Ook is nagelaten te concretiseren wat recreant vordert van de commissie. Ook dit is een tekortschieten in de stelplicht.
Op grond van het voorgaande is de commissie van oordeel dat de klacht ongegrond is.
Daarom wordt als volgt beslist.
Beslissing
De commissie verklaart de klachten van recreant ongegrond.
Het door recreant verlangde wordt afgewezen.
Aldus beslist door de Geschillencommissie Recreatie, bestaande uit de heer mr. M.L.J. Koopmans, voorzitter, mevrouw mr. M. de Rooij – Slager, mevrouw J.M.A. van Haren, leden, op 30 april 2026.