Commissie: Energie
Categorie: Annulering overeenkomst
Jaartal: 2026
Soort uitspraak: Bindend Advies
Uitkomst: ongegrond
Referentiecode:
1340394/1351490
De uitspraak:
Waar gaat de uitspraak over?
De consument had een dynamisch energiecontract en leverde sinds maart 2026 een kleine hoeveelheid elektriciteit terug aan het net via een batterij. Volgens de consument mocht de ondernemer het contract niet zonder zijn toestemming omzetten naar een variabel energiecontract. Hij stelde dat de teruglevering niet afkomstig was van zonnepanelen en dat de ondernemer daarom niet gerechtigd was om de overeenkomst eenzijdig aan te passen. Als de ondernemer het dynamische contract niet wilde voortzetten, had deze volgens de consument de overeenkomst moeten beëindigen. De ondernemer wees echter op artikel 7 van de contractvoorwaarden. Daarin staat dat wanneer tijdens de looptijd van het dynamische contract sprake is van invoeding op het elektriciteitsnet, het contract wordt omgezet naar een variabel contract. Deze bepaling was opgenomen vanwege onduidelijkheid rond de toepassing van salderingsregels bij dynamische energiecontracten. Nadat bij de consument teruglevering aan het net was vastgesteld, heeft de ondernemer overeenkomstig deze contractvoorwaarde het contract gewijzigd naar een variabel contract. De Geschillencommissie Energie stelde vast dat daadwerkelijk sprake was van invoeding op het elektriciteitsnet. Volgens de commissie maakt artikel 7 geen onderscheid tussen teruglevering via zonnepanelen en teruglevering op een andere manier, zoals via een batterij. De bepaling ziet op iedere vorm van invoeding aan het net. De commissie oordeelde daarom dat de ondernemer het contract correct heeft uitgevoerd. Voor deze omzetting was geen afzonderlijke toestemming van de consument nodig, omdat de mogelijkheid al duidelijk in de overeenkomst was opgenomen. Daarnaast overwoog de commissie dat een energieleverancier een leveringsplicht heeft en een overeenkomst alleen mag beëindigen als daarvoor een wettelijke grond bestaat. Zo’n situatie deed zich hier niet voor. Daarom kon van de ondernemer niet worden verwacht dat hij het contract zou opzeggen. Wel gaf de commissie de ondernemer mee om de tekst van artikel 7 in de toekomst duidelijker te formuleren, zodat voor consumenten beter begrijpelijk is wat de gevolgen van teruglevering aan het net zijn. De commissie kwam tot de conclusie dat de ondernemer juist heeft gehandeld en verklaarde de klacht ongegrond. Het verzoek van de consument werd afgewezen.
De volledige uitspraak
Samenvatting
De consument heeft een dynamisch energiecontract. Sinds 13 maart 2026 levert de consument via zijn batterij iets elektriciteit terug aan het net (invoeding). De consument stelt zich op het standpunt dat na een
minimale teruglevering, die niet door zonnepanelen is gedaan, de ondernemer niet zonder instemming van de consument het contract kan omzetten van een dynamisch contract naar een variabel contract. Dat is
strijdig met het recht en is niet toegestaan. Mocht de ondernemer het hiermee niet eens zijn dan had hij ook het dynamisch contract kunnen beëindigen met de consument.
De ondernemer heeft in artikel 7 van de contractvoorwaarden van het dynamische contract de letterlijke tekst opgenomen:
Salderen en terugleververgoeding. Het is (vooralsnog) niet mogelijk om gebruik te maken van het dynamisch tarief, indien je zelf zonnestroom opwekt met zonnepanelen op eigen dak. Wanneer sprake is van invoeding op het elektriciteitsnet gedurende de looptijd van het dynamisch contract, wordt dit omgezet naar het variabel contract.
De reden dat de ondernemer dit heeft opgenomen is vanwege onduidelijkheid in de salderingsregels voor dynamische contracten. Na invoeding door de consument heeft de ondernemer op grond van artikel 7 van
de overeenkomst het contract overgezet van een dynamisch contract naar een variabel contract.
Beoordeling
De consument geeft aan dat er door hem (minimaal) invoeding is op het elektriciteitsnet. Artikel 7 geeft volgens de commissie aan dat in dat geval het dynamische contract wordt omgezet naar een variabel contract. De commissie merkt op dat het zowel invoeding door zonnepanelen betreft als invoeding op andere wijze. Uitgangspunt is dat er invoeding ofwel teruglevering aan het net plaatsvindt. In het contract staat immers: ‘Wanneer sprake is van invoeding op het elektriciteitsnet gedurende de looptijd van het dynamisch contract, wordt dit omgezet naar het variabel contract.’ De ondernemer voert het contract uit en dit behoeft geen toestemming van de consument.
De commissie merkt op dat de ondernemer een leveringsplicht heeft voor elektra en alleen een contract kan beëindigen als daar een grond voor is zoals in de wet staat opgenomen. Daarvan is hier geen sprake en kan de ondernemer de overeenkomst met de consument niet opzeggen. De commissie geeft de ondernemer in overweging om de tekst van artikel 7 zodanig te formuleren dat het voor de consument duidelijk is wat de strekking hiervan is.
Op grond van het voorgaande is de commissie van oordeel dat de klacht ongegrond is.
Derhalve wordt als volgt beslist.
Beslissing
De klacht is ongegrond.
Het door de consument verlangde wordt afgewezen.
Overeenkomstig het reglement van de commissie is de ondernemer aan de commissie behandelingskosten verschuldigd.
Deze behandelingskosten worden geheel betaald.
Aldus beslist door de Geschillencommissie Energie, bestaande uit mevrouw mr. drs. A.M.M. van Breugel, voorzitter, mevrouw mr. N.R. Geerts – Zandveld, de heer mr. P. P. van der Neut, leden, op 9 november 2026.