Commissie: Kinderopvang
Categorie: Beëindiging / opzegging
Jaartal: 2026
Soort uitspraak: Bindend Advies
Uitkomst: ongegrond
Referentiecode:
1327087/1341647
De uitspraak:
Waar gaat de uitspraak over?
De uitspraak betreft een geschil over de vraag of een ouder na beëindiging van de kinderopvang wegens een gebrek aan vertrouwen nog de contractuele opzegtermijn moest betalen. De commissie oordeelt dat niet is komen vast te staan dat de kinderopvang heeft aangegeven het kind niet langer te kunnen of willen opvangen en dat de ondernemer zich voldoende bereid heeft getoond om mee te denken over een oplossing. Daarom blijft de opzegtermijn gelden en wordt de klacht ongegrond verklaard.
De volledige uitspraak
Onderwerp van het geschil
De consument heeft de klacht voorgelegd aan de ondernemer.
Het geschil betreft de vraag of de consument de opzegtermijn moet betalen, nadat zij de overeenkomst heeft beëindigd vanwege een gebrek aan vertrouwen in de ondernemer.
Standpunt van de consument
Voor het standpunt van de consument verwijst de commissie naar de overgelegde stukken. In de kern komt het standpunt op het volgende neer.
De consument heeft de opvang van haar dochter direct beëindigd, omdat de locatiemanager op 16 december 2025 heeft aangegeven dat de medewerkers haar dochter “te veel” vonden en haar niet meer adequaat konden begeleiden. Dit bevestigde de zorgen van de consument over structurele kwaliteitsachteruitgang, personeelstekort en tekortschietende zorg.
De ondernemer beroept zich op de contractuele opzegtermijn en brengt kosten in rekening over januari 2026. De consument is van mening dat deze opzegtermijn in de gegeven omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet van haar kan worden verlangd, nu de opvang zelf heeft aangegeven haar dochter niet adequaat te kunnen begeleiden.
De consument wenst dat de in rekening gebrachte factuur over januari 2026 komt te vervallen, en het reeds betaalde bedrag over de periode 17 december tot en met 31 december 2025 naar rato wordt gerestitueerd. Subsidiair verzoekt de consument de commissie om de opzegtermijn te matigen.
Standpunt van de ondernemer
Voor het standpunt van de ondernemer verwijst de commissie naar de overgelegde stukken. In de kern komt het standpunt op het volgende neer.
De opzegtermijn wordt door de consument niet betwist, maar wel de betalingsverplichting die daarbij hoort. Op de plaatsingsovereenkomst zijn de algemene branchevoorwaarden van toepassing verklaard, welke door de consument zijn ondertekend. Op grond van artikel 10 lid 4 sub a van de algemene voorwaarden geldt bij opzegging door de ouder een opzegtermijn van één maand.
De opzegging van de consument heeft geleid tot een einde van de opvang per 17 januari 2026. De vraag is uitsluitend of handhaving van die termijn in de gegeven omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is.
Van enige toerekenbare tekortkoming van de ondernemer is geen sprake. De klachten van de consument zijn feitelijk onjuist dan wel gegrond op een eenzijdige beleving van situaties waarbij de context ontbreekt. Voor zover al sprake zou zijn van een tekortkoming, is die niet van dien aard dat beëindiging zonder inachtneming van de opzegtermijn gerechtvaardigd is. Verder heeft de ondernemer te allen tijde constructief gehandeld, het gesprek gezocht en de klachtenprocedure correct gevolgd. Het is de consument geweest die dit gesprek heeft geweigerd.
Beoordeling van het geschil
De commissie heeft het volgende overwogen.
Tussen partijen is in geschil hetgeen tijdens het gesprek op 16 december 2025 tussen de consument en een medewerker van de ondernemer is besproken. Volgens de consument heeft de betreffende medewerker tijdens dit gesprek gezegd dat haar dochter ‘te veel’ zou zijn. De ondernemer heeft daartegen aangevoerd dat de betreffende medewerker deze uitlating uitdrukkelijk heeft betwist. Volgens de ondernemer heeft de medewerker uitsluitend zijn zorgen geuit over de zindelijkheid van het kind en zich niet uitgelaten over de vraag of het kind in de toekomst nog bij de opvang terecht zou kunnen.
Op grond van de aan haar overgelegde stukken en hetgeen tijdens de behandeling naar voren is gebracht, kan de commissie niet vaststellen dat de betreffende medewerker heeft gezegd dat de dochter van de consument niet langer welkom zou zijn bij de opvang. De ondernemer heeft in dit verband toegelicht dat de betreffende medewerker niet bevoegd was om te beslissen over de vraag welke kinderen al dan niet bij de opvang konden blijven. De medewerker heeft de consument te woord gestaan vanwege zijn aanwezigheid op dat moment, maar was niet betrokken bij de opvanggroep waarin het kind van de consument werd opgevangen.
Voor zover de medewerker tijdens het gesprek zijn zorgen heeft geuit over de zindelijkheid van het kind, is de commissie voorts gebleken dat de ondernemer daarbij direct een mogelijke oplossingsrichting heeft aangedragen, te weten het gebruik van een luierbroekje. Hoewel de consument zich niet in deze voorgestelde oplossing kon vinden, maakt dit op zichzelf niet dat de ondernemer zich onvoldoende bereidwillig heeft opgesteld om met de consument mee te denken over de door haar ervaren situatie.
Gelet op het bovenstaande ziet de commissie geen aanleiding om de beëindiging van de overeenkomst aan de ondernemer toe te rekenen. Evenmin is de commissie van oordeel dat sprake is van omstandigheden die rechtvaardigen dat de consument niet aan de overeengekomen opzegtermijn zou hoeven te voldoen. De door de consument verzochte restitutie dan wel matiging van deze kosten (door de commissie hierna aan te duiden als schadevergoeding) komt dan ook niet voor toewijzing in aanmerking.
Derhalve wordt als volgt beslist.
Beslissing
De commissie:
– verklaart de klacht van de consument ongegrond;
– wijst de vordering tot schadevergoeding af.
Aldus beslist door de Geschillencommissie Kinderopvang, bestaande uit de heer mr. L. Verheij, voorzitter, de heer drs. T. Blom, de heer drs. H. Grachten, leden, in aanwezigheid van mevrouw mr. S.M.E. Balfoort, secretaris, op 14 oktober 2026.